Nergens heen - Boudewijn de Groot

Nergens heen

Going nowhere

Alle lanen in de buurt van toen gingen netjes ergens heen Rijen voor de oorlog-huizen, strakke donkerrode steen Naar de school op de hoek, naar de brug en nog vlug het plantsoen langs naar de winkels, alle lanen in de buurt van toen, allemaal behalve één Onze laan was eindeloos, onze laan ging nergens heen En 's zomers was er voetbal en nog licht tot 's avonds laat Geur van nevel uit het weiland, gras en roestig prikkeldraad En 's zomers dan haalde een man op een fiets drie kwartjes voor de ijsbaan En 's winters blies de polderwind zo ijzig en gemeen Zodat ik zeker wist: onze laan ging nergens heen Aan het einde hield de wereld op geen huizen meer maar wolken Tot waar de verre hemel in de horizon verdween Onze laan was eindeloos, onze laan ging nergens heen En zo'n veertig jaren later is het toch nog goed gekomen Onze laan gaat verder en de buurt is afgebouwd Zou iemand in de buurt van toen nog weten hoe het begon? Met het weiland en de schapen en de verre horizon? Onze laan is een straat met een brug die gaat naar nieuwe wijken, nieuwe winkels Net als alle andere lanen doen en misschien denk ik alleen onze laan was eindeloos, deze straat gaat nergens heen. Aan het einde hield de wereld op geen huizen meer maar wolken Tot waar de verre hemel in de horizon verdween Onze laan was eindeloos, onze laan ging nergens heen Aan het einde hield de wereld op geen huizen meer maar wolken Tot waar de verre hemel in de horizon verdween Onze laan was eindeloos, onze laan ging nergens heen Onze laan was eindeloos, deze straat gaat nergens heen

All lanes in the former neighbourhood neatly went somewhere Rows of houses from before the war, in tight darkred stones To school on the corner, to the bridge and to the park in a hurry, to the shops, all lanes in the quarter of that time, all except one Our lane was endless, our lane went nowhere. And during the summer there was soccer and light until late at night Smell of mist from the pasture, grass and rusty barbed wire In the summer a man on a bike asked three quarters for the rink And in the winter wind in the polder was cold and harsh So I was certain: our lane went nowhere. At the end the world stopped to exist, no more houses but only clouds. Until where the distant heaven disappeared in the horizon Our lane was without end, our lane went nowhere. And some forty years later everything turned out all right Our lane continues and the quarter has been completed. Does someone in the former neighborhood still know how it started? With the pasture and the sheep and the distant horizon? Our lane is a street with a bridge that goes to new districts, new stores Like all other avenues, and maybe I only think our lane was without end. This street goes nowhere. At the end the world stopped to exist, no more houses but only clouds. Until where the distant heaven disappeared in the horizon Our lane was without end, our lane went nowhere. At the end the world stopped to exist, no more houses but only clouds. Until where the distant heaven disappeared in the horizon Our lane was without end, our lane went nowhere. Our lane was without end. This street goes nowhere.